واقعگرایی انتقادی در عصر بحرانها

واقع گرایی انتقادی یک دیدگاه مربوط به فلسفه علم است که به مجموعه ای از سوالات بنیادینی که دانشجویان و محققان علوم اجتماعی با آنها مواجهند می پردازد. این سوالات عبارتند از: ماهیت کلی واقعیت اجتماعی چیست؟ ایا پدیده های اجتماعی را که مطالعه می کنیم، هستی مستقلی از ما دارند؟ چه نوع دانشی را و با چه هدفی باید تولید کنیم؟ علوم اجتماعی و علوم طبیعی از چه جنبه های با هم شباهت دارند؟ پاسخ های واقع گرایی انتقادی به این سوالات برای دانشجویان و محققین بی شماری در سراسر علوم اجتماعی جذاب است. با این حال سردرگمی زیادی در مورد اینکه واقع گرایی انتقادی چیست (و چه چیز نیست) و پیامدهای آن برای متخصصین چیست، وجود دارد.

برای شفاف سازی این موارد، کتاب حاضر مقدمه ای سیستماتیک و آسان به واقع گرایی انتقادی ارائه می دهد. جدا از ارائه خصوصیت های اصلی این دیدگاه، این کتاب، واقع گرایی انتقادی را نقطه مقابل دیدگاه های رقیب از جمله اثبات گرایی و پست مدرنیسم عنوان می کند؛ و به ارزیابی وضعیت پیشرفت آن پرداخته و موقعیت فعلی آن را در علوم اجتماعی مورد تحلیل قرار می دهد. به کاربردهای عملی کاربرد واقع گرایی انتقادی می پردازد. مهمتر از همه، تجامع واقع گرایی انتقادی را تنها در ارتباط با پیشرفت های اقتصادی- اجتماعی گسترده تر می توان فهمید. بویژه، باید خاطر نشان کرد که واقع گرایی انتقادی طی یک دوره بحران شکل گرفت و امروزه بار دیگر در بستری آکنده از بحران های متعدد در حال تمفصل است.. دو بحران از این بحران ها، یعنی بحران سرمایه داری نئولیبرال و بحران آب و هوایی، در سرتاسر این کتاب به عنوان